نمايشگاه گروهي عكس گروه وينار

نمايشگاه گروهي عكس گروه وينار

مروري بر نمايشگاه گروهي عكس گروه وينار

جای بسی خوشحالی است که در این وانفسای بی ذوقی و رکود بازار هنر وگرفتار شدن در روزمره گی کسانی پیدا می شوند که هنوز دغدغه ی هنر دارند خاصه در مقوله ی عکاسی که چندین سال است بنده نیز کجدارومریض با آن درگیر می باشم.البته که همه در پی کسب تجربه هستیم و در این راه نیازمند راهنمایی و مشورت خصوصاً با اهل فکر وفن می باشیم. پر واضح است که کار بدون نقص نخواهد شد و باید تلاش ما در راستای کم کردن نقص ها و تقویت نقاط قوت باشد و اصولاً رسالت نمایشگاه این است.

معمولاًعرف بر آن است که یک نمایشگاه گروهی دارای عنوان و تم مشخص باشد و هر شخص در عین بیان شخصی خود تابع یک وحدت گروهی نیز گردند.نمایشگاه گروهی در واقع بیانگر دغدغه های مشترک گروه است و در نهایت یک هدف واحد را دنبال می کند مخصوصاً در نمایشگاه مورد نظر ما که به صورت نامتعارف و اینترنتی برگزار گردیده است .البته که نفس کار خیلی مطلوب است و باعث ایجاد انگیزه برای برگذاری نمایشگاههای بیشتری به این صورت می گردد ولی اینجا غیر از موارد نامبرده باید یک سری محدودیت ها را هم در نظر گرفت که مهمترینش سرعت اینترنت است خوب این باعث می شود که حتی کسانی که علاقمند عکس و عکاسی هستند فقط به دیدن آن در سایز کم اکتفا کنند(البته اگه شانس یار باشد چون همان را هم باز نمی کند) پس اینجا یک انگیزه قوی می خواهد که عکاسان دیگر و علاقمندان خود را مجاب بداند که برای دیدن عکس ها وقت بیشتری بگذارد.پس عامل انگیزه نیز به موارد بالا اضافه می شود.

حالا این انگیزه می تواند درتغییر نوع نگاه به سوژه یا ابداعهای خلاقانه یا ایجاد افکت های عکاسانه ...و هر چیز نو و جدید با بیان قوی باشد(نحوه ارائه عکس به صورت نمایشگاه اینترنتی نیز مبحث خیلی مهم است که در این مقال نمی گنجد).

با این تفاسیر در نمایشگاه مورد نظر نوعی پراکندگی و سرگردانی مشهود است و به قول گفتنی از هر دری سخنی .با نگاه اول به خیلی از کارها این احساس درک می شود که عکاس صرف ایجاد نمایشگاه همه داشته های خود راجمع نموده و هر جا در موردی کم آورده وارد یک مقوله دیگر شده است. این به این معنی نیست که عکسها عیب یا ایرادی دارد.نه

بحث این است که خیلی از کارها نمی تواند در این نمایشگاه بگنجد.مثلا در مورد کارهای اقای دکتر عزیزپناه در ارتباط با تخت سلیمان چهار تا عکس نمی تواند مجموعه کاملی در ارتباط با آن باشد کاش عکسهای دیگری مثلا نماهای معرف برای بررسی موقعیت جغرافیایی این مجموعه سازه و بررسی جزئیات بیشتر در ارتباط با آن یعنی یا باید به آن پرداخته نشود یا بیننده اطلاعات بیشتری طلب می کند دیگر چه نیازی هست ما وارد یک مقوله دیگر شویم و لو اینکه عکس های زیبایی از طبیعت باشد.

مجموعه ماهی در کارهای آقای فیض الله بیگی تا حد بیشتری به ایدآل های مورد بحث نزدیک است.رویکردی معناگرایانه و نگاهی پرورش یافته در بعضی از عکسها مثلا مورد 2 و3ومخصوصا عکس 9 کاملا مشهود است.تغییر نوع نگاه به سوژه و نوع کادربندی انگیزه بیشتری برای بیننده در بررسی دقیق تر کارها ایجاد می کند البته اگر در کیفیت ونورسنجی دقت بیشتری شود.

ماکروگرافی و عکاسی از حشرات نیز بحث جذاب حرفه ای است که موضوع کار خیلی از عکاسان حرفه ای و نیمه حرفه ای دنیا است این روش کار نیاز به ابزار تخصصی مخصوصی است که در صورت نداشتن آنها کار فوق العاده سخت می شود.مجموعه کارهای ماکروگرافی آقای ارسلان بهرامی صرف نظر از تکرار شدن بعضی از عکسها و نداشتن تنوع در فضا و بک گراند وسوژه مجموعه قابل تأمل و زیبایی است.

در مورد کارهای عکاسان دیگر کم و زیاد می توان کارهای موفق دیگری نیز نام برد .ازجمله شکار موقعیت مناسب و نورسنجی و کادربندی در بعضی از کارهای آقای مسگری،كامبيز مقتدري و دکترکامبیز وثوقی. و یا در کارهای دوستان دیگر(سعيده صائب،حميده صائب وسوران صائب) حرکت آتش و نور،نگاه پسربچه در باشگاه، نمای گورستان و گل. به امید موفقیت بیشتر شما دوستان عزیز وبرپایی نمایشگاههای بیشتر

سلیمان محمودي

عضو هيئت علمي دانشگاه نبي اكرم تبريز